Renske Winters rondde onlangs haar internationale certificeringstraject voor ActionTypes-practitioner af bij Bertrand Théraulaz. Als sporter, trainer en coach binnen diverse sporten past zij haar ActionTypes-kennis dagelijks toe. Tijd voor een gesprek dus.
Dag Renske. Fijn dat je je tijd wil vrijmaken voor dit gesprek. Zou je om te beginnen iets over jezelf kunnen vertellen?
Ik ben opgeleid als landschapsontwerper en ik doe nog steeds allerlei projecten hiervoor, onder andere bij Defensie. Maar ik ben eigenlijk altijd schaatser geweest. Nou ja, niet altijd. Ik ben hiermee pas laat begonnen, maar dat is wel mijn passie. Ik heb ook nog gewielrend. In eerste instantie als training voor het schaatsen, maar ik heb ook deelgenomen aan drie NKs bij de dames professionals. Als schaatsster ben ik vooral actief geweest bij de masters en heb ik enkele wereldtitels gewonnen. Ik heb zelfs nog op mijn veertigste een pr gereden op de 1500 meter. Het schaatsen heeft me echt gegrepen. De schaatsbeweging, het gevoel met het ijs, de snelheid, maar ook de vele ijsbanen die ik over de hele wereld gezien heb.
Je bent zeer actief in de sport. Wat doe je momenteel allemaal?
Al ruim 13 jaar ben ik actief met mijn eigen bedrijf: Sporter in balans. Ik geef vanuit dit bedrijf bootcamps en begeleid veel sporters en topsporters met voeding en lifestyle. En sinds vier jaar ben ik actief als trainer bij de C- en B-junioren van de schaatsselectie in Deventer, vooral talentontwikkeling dus. Toen ik stopte als actief schaatsster wilde ik niet training gaan geven bij een vereniging, maar was ik echt op zoek naar een omgeving met gedreven sporters. Er liep toen veel talent rond, maar er was geen selectie. Uiteindelijk heb ik deze opgezet en ben ik deze zelf gaan trainen.
Je had dus een eigen bedrijf, projecten als landschapsontwerper en was pas gestart met het oprichten en trainen van de baanselectie. Vervolgens besloot je je te verdiepen in de ActionTypes-benadering. Wat was de aanleiding hiervoor?
Mijn eerste cursus was bij jou, Erwin. Samen met Peter Murphy. Ik zag de cursus Krachttraining op basis motorische voorkeuren staan op de site van NLcoach. En je wil een beetje bijblijven, dingen weten en daar iets mee doen. Ik had geen flauw idee wat ik moest verwachten, met name over motoriek. Maar op een of andere manier sprak dit me aan. Daarna ben ik de vijfdaagse cursus gaan doen bij Bennie en Michiel en die vond ik helemaal geweldig. Dat gaf zoveel handvatten dat ik daar meteen mee aan de gang kon. Ik heb de gehele schaatsselectie ook meteen geprofileerd en deze kennis toegepast in het trainen en coaches van deze sporters. Binnen de KNSB heb ik samen met Bennie deze kennis gedeeld tijdens een schaatscongres en bij een bijscholing.
Wat was dat voor jou dat de grootste meerwaarde van de ActionTypes-benadering toen je deze ging toepast schaatsen?
De grootste meerwaarde denk ik wel dat je veel meer out-of-the box durft te denken. Schaatsen is toch een hele conservatieve sport. Ook gewoon qua denkwijze dat schaatsen echt alleen maar diep en achterop zitten is. Terwijl dit niet voor iedereen werkt. Zo heb ik bijvoorbeeld afgelopen zomer iemand die volledig opgesloten zat in een “ideale techniek” geleerd om vanuit haar voorkeursmotoriek te schaatsen en toen zag je dat ze veel vrijer en dus beter ging bewegen.
En natuurlijk het complete plaatje van motoriek, cognitie en emotie. Dus niet alleen jouw individuele schaatstechniek, maar ook bijvoorbeeld hoe je jezelf het beste kan activeren in de wedstrijdvoorbereiding. Vanuit de ActionTypes-benadering kan je dus veel meer aansluiten bij de sporter. Het klopt gewoon. En daardoor durf ik als trainer ook meer te experimenteren. Dan laat ik iemand met een oogkapje schaatsen om bepaalde zaken anders te ervaren. Of ik laat ze op een schaatsplank vanuit alle vier de motoren schaatsen om te ervaren wat voor hen het beste werkt. Als het goed is, stromen ze door naar een hoger niveau. Ik hoop dan dat ze zich dan bewust zijn van hun voorkeuren en zich niet laten opsluiten in de techniek die een trainer hun wil opleggen.
Op televisie hoor ik de commentatoren regelmatig opmerkingen maken over veranderingen van iemands schaatstechniek gedurende een race. En dan denk ik: je ziet het wel, maar je snapt niet wat er gebeurt. Iemand switcht van motor en dat is goed zo, daar hoef je niets aan te doen. Natuurlijk is het wel zo dat bewegingen binnen een bepaalde bandbreedte uitgevoerd moeten worden. Maar als het gaat om puur de schaatstechniek blijven er in mijn ogen maar enkele zaken over die voor iedereen gelden, waaronder; afzethoek creëren en je schaats onder je lichaam plaatsen. Als we niet oppassen kijken we vooral naar hóe dat wordt gedaan. Dat is goed, alleen is het handig om aan te sluiten bij de persoonlijke bewegingsvoorkeuren van de sporter.
Hoe wordt er door schaatsers en trainers gereageerd op de ActionTypes-inzichten die jij deelt?
Op het congres en de bijscholing vonden veel trainers deze inzichten erg interessant, maar vervolgens zie ik ze op de baan geen andere dingen doen. Wel kijken ze op wanneer ik mijn schaatsers met een ooglapje op zie schaatsen. En af en toe drop ik wel eens iets over de ActionTypes-benadering in de gesprekken met mijn collega’s.
In het huidige schaatsseizoen zien we dat er relatief veel met de armen op de rug geschaatst wordt. Als atletiektrainer denk ik dan: deze vormen toch een integraal deel van het lichaam en dus ook van de beweging? Hoe kijk jij hiernaar als schaatstrainer en gecertificeerd ActionTypes-practitioner?
Die armen die zijn inderdaad ondersteunend, maar die kunnen je ook uit balans trekken. En het rijden met losse armen is natuurlijk niet aerodynamisch, wat binnen het schaatsen een grote rol speelt. Hoe beter de balans op de schaats is, des te minder energie het je kost om de armen op je rug te houden. Wanneer ik goed uitgerust ben en ontspannen schaats dan kan ik mijn armen beter op mijn rug houden. Dan kan ik meer profiteren van de betere aerodynamica. Maar als schaatsster met een D3-profiel houd ik mijn handen graag wat verder van me af. Ik kan me voorstellen dat iemand met een G-profiel dit minder moeite kost.
Maar goed, we moeten weg van dat kopieergedrag en het als schaatstrainer doen met wat je op dat moment binnen handbereik hebt. En aerodynamica speelt daar, net zoals je motorische voorkeuren, een belangrijke rol. We hebben niet voor niets die pakken aan. Maar ooit moesten we met z’n allen gaan schaatsen zoals Sven Kramer, tenminste in de periode dat hij zo goed reed. Zo werkt het volgens mij dus niet.
Is er iets wat je ten slotte nog kwijt wil?
Ik ben dankbaar voor de kennis die de ActionTypes-benadering mij gegeven heeft, voor het verbreden van mijn gezichtsveld als coach en als trainer. Dat ik dit allemaal zo heb mogen meemaken afgelopen jaren. En voor de mensen die ik daardoor heb kunnen ontmoeten.
Dankjewel voor dit gesprek Renske. En succes met trainen en coachen!
Wil je meer weten over de activiteiten van Renske? Kijk dan op https://www.sporterinbalans.nl
